02.Tranquility

Ενα ριγος, του κοπηκε το αιμα. Δεν ειναι δυνατον, να τον βλεπει στην δουλεια, και στο σινεμα. Καθονταν ακριβως μια θεση μπροστα, και λογω του υψους του ξεχωριζε με την μια. Δεν ηταν σιγουρος, οτι τον ειδε, εξαλλου ηταν τοσο αποροφημενος με τα ποπ κορν, που τα ετρωγε σαν ηλεκτρικη σκουπα.Τοσο αχωνευτος που του ηρθε για μια στιγμη να βγαλει την ζωνη, και αθορυβα να την περασει γυρω απο το λαιμο του, τα υπολοιπα ηταν θεμα χρονου, λιγο σφιξιμο...ή μαλλον πολυ ..γιατι κακο σκυλι ψοφο δεν εχει....αλλα μετα; Τεσ πα...Που θα παει, θα τελειωσει και η ταινια και το βασανο.

- Πιασε λιγο το νερο

- (καλα πιο φωναχτα δεν μπορουσε; Σε κινηματογραφο βρισκομασταν)

Δεν ειπα τιποτα, απλα το εδωσα, και συνεχισα να κοιταω. Η ταινια ηταν καλη, αλλα οταν αναψανε τα φωτα, αντιληφτηκα οτι ο Μελ ηταν μπροστα μου, και τοτε ξυπνησαν τα ενστικτα μου και οι ικανοτητες μου στο τρεξιμο...Καπνος.εγω.

-Καλα που εξαφανιστηκες; Ρωτησε η Τονια

-Ναι... κοιτα.. ειχα ενα μικρο προβληματακι..και επρεπε να παω στο WC

-Νομιζαμε οτι επαθες κατι!

-(ανακοπη του μυοκαρδιου, αν εβλεπα την ξινη φατσα του)..

- Για να τρεχω στο Wc κατι επαθ α και εγω ο κακομοιρης, Να την κανουμε σιγα σιγα;

- Δεν θα παμε για καφε; Πεταχτηκε σαν μη πω και εγω τι, η Νατασα

-Ναι, να παμε, γιατι οχι, και για ποτο, και για καμια φασολαδα αν θελετε, αλλα λιγο γρηγορα μπορουμε;

Δεν συνηθιζουν να με χαλαν χατηρι, και με βημα γοργο, πεταχτηκαμε στην παραδιπλανη καφετερια, οπου και την πεσαμε, ή ακομη καλυτερα, χυθηκαμε σαν λασπες στους καναπεδες.Κ αφε μετριο, νες γλυκο, σοκολατα μετρια, σοδα (καθοτι τα ποπ κορν πεσανε βαρια ), και μια μπυρα για μενα. Ολοι εκτος απο την Λιτσα.

-Τι καφεδες εχετε;

Και απανταει ευγενικα το γκαρσον ολους τους 6345 τυπους.

-Και απο ροφηματα;

Ξανα ευγενικα, το παλικαρι, αναλυει με υπομονη, τα 325 ειδη ροφηματων.

-Λετε να παρω μπυρα; Απο μπυρα τι εχεται;

Καπου εκει το παλικαρι , αρχιζε να γυαλιζει το ματι, καθως ελεγε της μπυρες, και σκεφτονταν την ΛΙτσα με τον δισκο κολλαρο...

- Τι να παρω βοηθηστε με!!

- (τον μπουλο και αι σιχτιρ) τι τραβαει η ψυχη σου;

- Δεν ξερω!

- Ποιος ξερει;

- Καλα φερτε μου ενα καφε μετριο προς τον πικρο με λιγο γαλα.

Κοιτουσε ανυπομονετικα το ρολοι, αν και η παρεα ηταν το αγχολυτικο του, κατι δεν πηγαινε καλα. Λοξες ματιες τριγυρω. Η Συζητηση εχει επικεντρωθει σε θεματα πεζα και ολιγον τι χαζα, εκτος απο ενα θεμα υγειας που απασχολουσε την φιλη μου. Δεν μπορουσε να καταλαβει γιατι ιδρωνε , ενω εξω εχει κρυο. Χωρις δευτερη σκεψη, τραβηξε στο Wc για ακομα μια φορα.Εριξε λιγο νερο στα μουτρα του, κοιταχτηκε στον καθρεπτη.Τα χερια του αδυναμα να συγκρατησουν τον ευατο του. Στην προσπαθεια να κατσει καπου, εχασε της αισθησεις του...Σωριαστηκε κατω, με δυσκολια προλαβε να πει δυο κουβεντες....ενα ονομα....

(συνεχιζεται) (Flash Back Button)

Smoke on the water..

Ο Τζακ ο αντεροβγαλτης, ο Χανιμπαλ, και ο μπαμπης ο πεταλουδας, θαυμαζουν την τεχνικη εκτελεσης. Τι ερμηνεια θεε μου, τι ενορχηστρωση, τι κουνημα, τι σκηνικη παρουσια. Μου εφυγε η μαγκια, μου εφυγε το κλαπετο, μου εφυγε η μασελα, ( το ιδιο το τραγουδι εχει φυγει προ πολλου). Το τυρογαλο, και ολα τα γαλακτομικα παιρνουν την ωμη εκδικηση τους. Η Εκτελεση εχει ενα ονομα ."Εφη ( the executioner) θωδη".

21090

Δεν ήμαστε στο ΒΗ αλλά η ζωές των φίλων μου, δεν διαφέρουν και πολύ από αυτήν την σειράς, συμπεριλαμβανόμενου και της δικής μου. Τους ρόλους ακόμα δεν αναθέσαμε, αλλά αυτό είναι το τελευταίο. Αν και στην ηλικία των 30 και βαλε, σκεπτόμαστε σαν 15χρονα.

Based in a true story

Δεν παει πολυ καιρος απο τοτε που οι φιλοι μου με εκαναν το αποχαιρετιστηριο τραπεζι. Ηταν ολοι εκει. Τινα, Μαρια, Γαβριηλ, Μιχαλης, Μπετυ, Ολγα, Θοδωρης, Ντανυ, Αγαπη, Κατερινα, Ελενη, Γωγω, και συγγνωμη οσους ξεχασα. Την επομενη, εφευγα για τα ξενα, σαν οικονομικος μεταναστης. Δεν εκατσε ομως, και εγιναν οι προσδοκιες, long term vacations.
Ξημερωσα στον δρομο, και στα βαλτικα αεροδρομια, κατι το οποιο ειχα κανει στο παρελθον, αλλα χωρις την πικροξινη γευση της ξενιτιας.. Εδωσα στον εαυτο μου ελπιδες που εγιναν αερας. Μετα απο ενα κουραστικο ταξιδι, σειρα ειχε ενα απολαυστικο χαλαρωτικο ταξιδι στης μυρωδιες του κεδρου και του ευκαλυπτου που ακουγαν στο ονομα σαουνα. Πηρα βαθεια ανασα, ενιωσα τον ευατο μου να βρισκεται σε αλλους τοπους και χρονους. Αν και εξω η θερμοκρασια ηταν στα ορια του κρυου, μεσα στον υγρο κοσμο εφτανε στα ορια του βρασμου.Και τοτε.... ολη η ζωη αρχιζε να παιζει μπροστα μου, λες και ηταν η τελευταια μου στιγμη πανω στην γη.Καθε καρε και δακρυ, καθε δακρυ οι στιγμες χαρας με καθε ενα απο αυτους..Ταινια, χωρις τελος, χωρις ουσια, χωρις ιχνος χαρας. H μπομπινα, και ο σταυρος της μαλτας χτυπουσε σαν βαριοπουλα στο κεφαλι μου, ρυθμικα, σαν κινεζικο βασανιστηριο. Σε ολο αυτο το μαρτυριο ειχε καλο συμμαχο... Την Emmi

Εδωσε τελος.. .
Εκείνα τα δάκρυα δεν θα επιστρέψουν.

Emmi Kitos palion :)