Ειναι γνωστο, σε αυτην την χωρα ολοι εχουμε γεννηθει με το τιμονι στο χερι. Οι ικανοτητες μας στην οδηγηση ειναι αξιοθαυμαστες σε ολη την Ευρωπη, μην σου πω σε ολο το κοσμο, ακομη η ιδια η FIA εχει αναθεσει κυνηγους ταλεντων να σαρωσουν την Ελλαδα για να βρει τους επομενους Schumaher, Rainkonnen, Hirvonen κτλ κτλ.
Και λογικο ειναι, Αντρες οδηγοι που στεκονται στην μεση του σταυροδρομιου, ασχετα αν ερχεται αλλος απο την αλλη πλευρα, προσπερασματα ετσι για να δειξουμε οτι το αμαξι μας ειναι κατασκευασμενο απο κρυπτονιτη και αντεχει στην ιλλιγιωδη ταχυτητα των 150-160 χλμ. κορναρουμε και κανουμε σινιαλο γιατι ετσι μας γουσταρει. Γυναικες οδηγοι που σφιγκουν το τιμονι, γιατι ολοι ξερουμε το τιμονι εχει ταση φυγης, παρκαρουμε σε χωρο για νταλικα, και συνηθως χρειαζετε 30 λεπτα, δεν εχει σημασια ποιο φλας θα βγαλουμε γιατι θα στριψουμε.. ενας Θεος που.. κτλ κτλ.
Ειμαστε ειλικρινα για τον Π... το τι κυκλοφορει στο δρομο ειναι απεριγραπτο, ειμουν σε σταυροδρομι, και ετοιμαζομαι να περασω απεναντι, βλεπω απο δεξια να ερχετε ενας τυπος οποτε περιμενω να περασει ετσι ωστε να περασω εγω.... λογικο μεχρι εδω..
Ελα ομως που αυτος σταματησε μπροστα στο σταυροδρομι κλεινοντας ολους οσους ηθελαν την εισοδο του και την εξοδο του απο αυτο. Μιλουσε στο κινητο το χρυσο μου, και η γκομενοδουλειες ειναι σημαντικοτερες απο την ασφαλεια ολων μας..
Αλλη μια ευκαιρια
Επειδη, ολοι στην ζωη αξιζουμε μια δευτερη ευκαιρια, αποφασισα να αναθεωρησω της αποψεις μου για την δουλεια, ετσι λοιπον πηγα σημερα το πρωι να συζητησω με την προσωπαρχη για το τι συντελεσε στη προωρη παραιτηση μου.
Με παροτρηνε να δωσω στον ευατο μου μια δευτερη ευκαιρια, και ετσι εκανα λοιπον.
Δεν μπορω να πω, τα πηγα πολυ καλυτερα απο χτες, αλλα την ψυχρολουσια μου την εφαγα και παλι οταν παλι χρειαστηκε να γινει κατι και δεν εγινε οπως ηθελα... Παλι αγχωθηκα, σε καμια αλλη δουλεια δεν αγχωθηκα τοσο πολυ μεσα σε δυο μερες..
Δεν λεει, παιξαμε και χασαμε!
Με παροτρηνε να δωσω στον ευατο μου μια δευτερη ευκαιρια, και ετσι εκανα λοιπον.
Δεν μπορω να πω, τα πηγα πολυ καλυτερα απο χτες, αλλα την ψυχρολουσια μου την εφαγα και παλι οταν παλι χρειαστηκε να γινει κατι και δεν εγινε οπως ηθελα... Παλι αγχωθηκα, σε καμια αλλη δουλεια δεν αγχωθηκα τοσο πολυ μεσα σε δυο μερες..
Δεν λεει, παιξαμε και χασαμε!
Δεν θα πεθανουμε κιολας
Μετα απο 5 μερες κυριλατης εκπαιδευσης, ηρθε η ωρα να βγω εξω στην κινηση, να αντιμετωπισω τους πελατες και να δω αν μπορω να φερω εις περας μια αποστολη που αρμοζει σαν ενα ταχυμεταφορεα.
Λιγο αποτομα ομως ξεκινησα, τοσο αποτομα που το αγχος μας κυριεψε, με αποτελεσμα η δουλεια να μενει πισω, πολυ πισω θα ελεγα( δικαιολογημενα αφου ηταν η πρωτη μερα που εβγαινα εξω)
Αφηνουμε εξω το γεγονος οτι κοντεψαμε να φαμε την βουτα-σουπα-μπιστο-φετα- και οτι αλλη αργκο λεξη υπαρχει,να τονισει το σουπερ πεσιμο που θα μπορουσα να ειχα παθει, αν δεν ειχα στρωσει το τιμονι την τελευταια στιγμη.
Μερικες δουλειες δεν κανουν για ολους, Βαζω την ψυχικη και σωματικη υγεια πανω απο ολα, Safety first!
Λιγο αποτομα ομως ξεκινησα, τοσο αποτομα που το αγχος μας κυριεψε, με αποτελεσμα η δουλεια να μενει πισω, πολυ πισω θα ελεγα( δικαιολογημενα αφου ηταν η πρωτη μερα που εβγαινα εξω)
Αφηνουμε εξω το γεγονος οτι κοντεψαμε να φαμε την βουτα-σουπα-μπιστο-φετα- και οτι αλλη αργκο λεξη υπαρχει,να τονισει το σουπερ πεσιμο που θα μπορουσα να ειχα παθει, αν δεν ειχα στρωσει το τιμονι την τελευταια στιγμη.
Μερικες δουλειες δεν κανουν για ολους, Βαζω την ψυχικη και σωματικη υγεια πανω απο ολα, Safety first!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)