Ben X

Το εχω γυρίσει στην κουλτούρα, και αυτό φαίνετε από τις ταινίες που βλέπω. Αν και σε βαθμό σοβαρό, γιατί αρχίζει και βαραίνει επικίνδυνα. Τώρα πρόσφατα είδα το Ben x. η οποία έχει να κάνει με ένα νεαρό διαφορετικό από τους άλλους,. Η ανθρώπινη φύση φοβάται το διαφορετικό, τόσο ετσι να προσπαθεί να το απομακρύνει από την κοινωνία των «ομοϊδεατών» . Το πώς, είναι απίστευτο, το γιατί ολοφάνερο.Αν και λιγο βαρυ πεπονι η ταινια, αξιζει να την δεις.. Το τέλος όχι μόνο δεν συναρπάζει αλλά και απορεί!.

Ε.Σ.

Ανεκαθεν πίστευα οτι ο στρατός ειναι χάσιμο χρόνου, και ακόμη το πιστεύω. Στο όνομα της "πειθαρχίας" και κάθε άλλου "φρονήματος" που μόνο ο στρατός προσφέρει είμαι κάθετα αντίθετος. Στο όνομα όλων αυτών, και στα καψόνια που και καλά είχαν στο "πήξιμο" του χαρακτήρα ειμαι οχι μονο κάθετος αλλα και ριζοσπαστικά αντίθετος.
Όπως επίσης ειμαι αντίθετος στο να σκαρφιζόμαστε διαφορές τεχνικές για την αποφυγή στράτευσης (βλ. διάφορους διάσημους και μη, που και καλα ειχαν πονοκέφαλο στην φτέρνα ), με αλλα λόγια είμαι εγω ο μαλακας που έκατσακαι τα έφαγα και εσυ ο και καλα έξυπνος που την σκαπούλαρες. Και όλοι ξέρουμε ότι ο στράτευση δεν είναι το καλύτερο γι α κάθε Έλληνα άντρα!.Δηλαδή καλά κάνεις, καθένας θα το έκανε με την ελληνική γαμημένη νοοτροπία, αλλά απο την αλλη με θιγεις. Μου λες δηλαδή οτι εισαι μαλακας κατάμουτρα, που εκατσες και έφαγες τους Χ (χασιμο μηνες της ζωης σου) στο στρατο, ενω εγω ειμαι στην απεξω. Δεν μπορεις να πας στρατό επειδή εχεις αλλεργία στο μπαρούτι; Ενταξει το δεχομαι, πανε στο νοσοκομείο/γηροκομείο/εκκλησία- οτιδήποτε τέλος πάντων με πραγματικό κοινωνικό χαρακτήρα , κανε εκει την θητεια σου. Γίνε χρήσιμος, και όχι εκκολαπτόμενος παρτάκιας.!

Bored..

Δεν έχω όρεξη να γράψω τίποτε, και αυτό γιατι βαριέμαι. Όχι απλώς βαριέμαι, αλλά βαριέμαι του κερατα. Βαριέμαι να βαριέμαι, σε αυτό το σημείο εχω φτάσει. Βαρέθηκα να είμαι άχρηστος, βαρέθηκα να μην κάνω απολύτως τιποτα.Εχω ανάγκη να δοθώ να κανω κατι χρησιμο ( περα από τους αλλους να γελανε , γελανε μονο που με βλεπουν ).

Εχω φτασει στον πατο, και προσπαθω ναβρω την δυναμη να κανω το αλμα να πηδηξω και παλι ψηλα! Αλλα ετσι είναι η ζωη ενας τροχος, και δυο μην σας πω, εχει και ρεζερβα. Τουλαχιστον εχω τους φιβλους μου που ζητανε να είναι επιμονα μερος της ζωης μου.

Δεν μπορω άλλο λεμε…

Τοο fast ... so dead!

Τουλαχιστον με 200 ετρεχε, και καρφωθηκε πανω σε κατι εργα πανω στην γεωργ.σχολης. Το αποτελεσμα.. φρικιαστικο. Με συνοδεια το παιδι το θαψανε, τουλαχιστον οτι εμεινε απο αυτο. Σκωτοστρες μηχανες, ακουγα μαζι με το κλαμμα των συγγενων. Ειναι ομως αληθεια ετσι; Ποιος σωφρον θα ετρεχε τοσο πολυ σε ενα δρομο, που μονο καλη ποιοτητα δεν εχει; και τι μυαλο εχεις στο κεφαλι σου για να αναπτυσεις ταχυτητα, που απο εκατονταδες μετρα πριν εχει σηματα και απαγορευτικα για να σε προειδοποιησουν για ανερχομενο κινδυνο. Η μηχανη δεν παει απο μονη της, και σου εχουνε πει χιλιαδες φορες οτι η συγκεκριμενη δεν συγχωρει λαθη. Εσυ παρολα αυτα δεν ακουγες, ειναι γλυκια η ηδονη της ταχυτητας. Εχεις "φαει" στα φαναρια, BMW, SLK, BRABUS, και μαλιστα χωρις κανενα κοπο. Εισουν γρηγορος, αλλα το μυαλο σου χυθηκε στην ασφαλτο, και λυπαμαι που στο λεω φταις εσυ και οχι η μηχανη!

Αιωνια σου η μνημη !

Αφιερωμενο φιλε!