Δεν παει πολυ καιρος απο τοτε που οι φιλοι μου με εκαναν το αποχαιρετιστηριο τραπεζι. Ηταν ολοι εκει. Τινα, Μαρια, Γαβριηλ, Μιχαλης, Μπετυ, Ολγα, Θοδωρης, Ντανυ, Αγαπη, Κατερινα, Ελενη, Γωγω, και συγγνωμη οσους ξεχασα. Την επομενη, εφευγα για τα ξενα, σαν οικονομικος μεταναστης. Δεν εκατσε ομως, και εγιναν οι προσδοκιες, long term vacations.
Ξημερωσα στον δρομο, και στα βαλτικα αεροδρομια, κατι το οποιο ειχα κανει στο παρελθον, αλλα χωρις την πικροξινη γευση της ξενιτιας.. Εδωσα στον εαυτο μου ελπιδες που εγιναν αερας. Μετα απο ενα κουραστικο ταξιδι, σειρα ειχε ενα απολαυστικο χαλαρωτικο ταξιδι στης μυρωδιες του κεδρου και του ευκαλυπτου που ακουγαν στο ονομα σαουνα. Πηρα βαθεια ανασα, ενιωσα τον ευατο μου να βρισκεται σε αλλους τοπους και χρονους. Αν και εξω η θερμοκρασια ηταν στα ορια του κρυου, μεσα στον υγρο κοσμο εφτανε στα ορια του βρασμου.Και τοτε.... ολη η ζωη αρχιζε να παιζει μπροστα μου, λες και ηταν η τελευταια μου στιγμη πανω στην γη.Καθε καρε και δακρυ, καθε δακρυ οι στιγμες χαρας με καθε ενα απο αυτους..Ταινια, χωρις τελος, χωρις ουσια, χωρις ιχνος χαρας. H μπομπινα, και ο σταυρος της μαλτας χτυπουσε σαν βαριοπουλα στο κεφαλι μου, ρυθμικα, σαν κινεζικο βασανιστηριο. Σε ολο αυτο το μαρτυριο ειχε καλο συμμαχο... Την Emmi
Εδωσε τελος.. .
Εκείνα τα δάκρυα δεν θα επιστρέψουν.
Emmi Kitos palion :)
01. Tρεξε λολα, τρεξε
Φόρεσε τα γάντια, το ειδικό μπουφάν, και τέλος το κράνος. Σε κάθε ευκαιρία που εβρισκε την έκανε από την πόλη ήταν το μόνο φάρμακο να ξεφεύγει από τους ρυθμούς της πόλης. Απίστευτη αίσθηση ελευθερίας, καβάλα πάνω στο δίτροχο να βλέπει τους υπόλοιπους θνητούς κολλημένους στην κίνηση, και να χαμογελάει
-Τι έγινε που είναι άλλοι?
-Όπως βλέπεις δεν ήρθαν.
-Μ αρέσει που φαγώνονται να είμαστε στην ώρα μας και αυτοί οι ίδιοι που το λένε δεν το τηρούν....
-Έλα τώρα δεν ξέρεις την Ρίνα; Όλο έτσι λέει
-Να της βρουμε κανα καλο γκομενακι μηπως και στρωσει;
-Να την τραβηξουμε 45 σφαλιαρες μηπως και συνελθει;
Δεν αργησε να ολοκληρωσει την προταση του και χτυπησε η πορτα...Ηταν η Ρινα...πολλα χρονια θα ζησει, αλλα για σημερα δεν ξερω, την φανταστικε ηδη να την κοπονανε το κεφαλι απειρες φορες μεχρι η θωρακισμενη πορτα να αφησει σημαδια.
-Ειμαστε ετοιμοι;
-Καλα μωρη.... τι ωρα ειπαμε;
-Αργησα...σορρυ
-Σορρυ και στα μουτρα σου....
Οι αλλοι ηταν ηδη στο σινεμα και μας περιμεναν, το τι θα ακουσουμε δεν ξερουμε, οπως και για το αν θα μας περιμενε και η προβολη..Ειμασταν ηδη 10 λεπτα εκτος. Δεν εχω προβλημα στο να με στησουν για καφε, για ποτο, αλλα οταν προκειτε για την 7η τεχνη θελω να είμαι εκεί απίκο, και πριν την ωρα της προβολης στο σινεμα, για να δω τα trailer που μ αρεσουν αφανταστα, για να κατσω ηρεμος, για να μην στριμωχνομαι , και γιατι θελω να απολαυσω στο μεγιστο .
-Ελα, πως κανεις ετσι, τωρα θα δειχνουν τα προσεχως.
-Μηπως τους τιτλους τελους; Συμπληρωσα...
- Καλα φαγωθηκες, παμε.
- Κρανος δεν εχει για μενα;
-(Θελεις και κρανος.... αι σιχτιρι καργια)..
Ανεβηκαμε στην μηχανη, και σχεδον εκμηδενισαμε την αποσταση μεχρι το σινεμα, παλι καλα εγω ειχα κρανος, εκεινη οχι, .Οι τρελες ταχυτητες εκαναν το κουρεμα της σαν διαφημιστικο απο την σφουγγαρίστρα vileda , ενα μαλλί ... μαλλί της γριας, κατι ελεγε οσο ηταν επανω στην μηχανη, αλλα εγω την γειωνα..Ηθικη ικανοποιηση για το στησιμο.
-Άντε μωρέ τραγί μου θέλεις και BMW, μου κατέβηκες από το χωριό ρε μπουρτζόβλαχε, άντε τράβα στο χωριό σου να μας φέρεις φέτα.
Ειπα, σηκώνοντας στο μεσαίο δάχτυλο, σαν ένδειξη ευγνωμοσύνης στο γλυκύτατο δίποδο, το οποίο δεν του έφτανε η μια λωρίδα, αλλα και της δυο, μια δεξιά, μια αριστερά, και αγνοώντας αν υπάρχουν και άλλοι δίπλα του.
-Είδες τον μαλακα;
-Θα μας σκότωνε το τυρόγαλο.
-Και εσύ δεν μπορούσες να πήγαινες πιο σιγά, είδες το μαλλί μου πως είναι;
-Έλα… πως κάνεις έτσι, εξάλλου σε σκοτεινή αίθουσα θα μπούμε, κάνεις δεν θα σε προσέξει.
-Μμμμμμ
-(ΜΜΜοσχαρρρρρρ)
Γρήγορα μπήκαν στην αίθουσα, τα εισιτήρια είχαν ήδη κοπεί και η παρέα τους περίμενε μέσα. Η ταινία είχε αρχίσει και αφού φαντάστηκε την Ρίνα να κάθετε σε ηλεκτρική καρέκλα ,προσπάθησε να απόλαυση το υπόλοιπο της ταινίας. Αλλα, αυτος ο μπροστα.. καπου τον ξερω. Γυρισε να πιασει τα ποπ κορν … και του κοπηκε το αιμα..
_(Όχι ρε πουστη μου δεν είναι δυνατον… )
(συνεχιζεται) (flash back cutton)
Daylight dancer
Δεν με πιανεις.. ετσι απλα. Το να ζεις στης σκιες ειναι δικη σου επιλογη, αλλα θα σε φερω εγω στο φως, με το ζορι, και τοτε ειναι που θα πονεσεις. Τα λαγωνικα ειναι εξω, δεν θα αργησουν να σε βρουν. Και αυτο ειναι το πρωτο μερος, στο δευτερο θα πιασω εγω δουλεια, θα το παιξω τρελιτσα, θα σε αφησω να ζεις στην πλανη, να δω πως θα αντιδρασεις. Kαι αν αποδειχτει αυτο που νομιζω... σε πηρε και σε σηκωσε..!!!
Βe aware...
Βe aware...
Not another jew movie!
Ωρες, ωρες χαιρομαι που δεν πηγα σινεμα να χαρω την 7η τεχνη όπως την αξιζει. Δεν μπορω να βλεπω άλλη ταινια με εβραιους και ολοκαυτωματα. Αξιοσεβαστο μεν το γεγονος, κατακριτέο, τιμαμε την μνημη των ανθρωπων, και η ιστορια παντα θα τους θυμαται. … αλλα το να κανουμε 255 ταινιες γιαυτο το γεγονος κατεληξε αηδια! Να υποθεσω οι υπολοιπες γενοκτονιες του 20ου αιωνα δεν είναι τοσο σημαντικες, οπως Ποντιοι, Αρμενιοι, Ιρακ, Χουτου ( εχουνε βγαλει γιαυτους, ξεχασα ) και ποσες άλλες δεν αξιζουν κανενος προσοχη; . Μπορει όμως οι Εβραιοι να εχουν αποκλειστικά δικαιώματα, σε ότι αφορα γενοκτονιες, ποιος ξερει, αυτοι εχουν τα λεφτα….
Γενικα η ταινια ειναι καλη, ετσι απλα! , κουραζει απο ενα σημειο και μετα..
Θα σταθω σε ένα σημειο που λεει ο Δανιηλ Ο Γκρεγκ… στην ταινια
«Ισως να μας κυνηγουν σαν ζωα, εμεις όμως δεν θα γινουμε ποτε ζωα».
( Ε.. καλα μην παιρνεις και ορκο ! )
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)